Jak badać płodność?

Badania płodności powinny wykonać pary, które od roku bezskutecznie starają się o potomstwo. Diagnostyka obejmuje zarówno kobietę, jak i mężczyznę oraz koncentruje się na różnych możliwych źródłach nieprawidłowości, począwszy od hormonalnych, a skończywszy na związanych z budową narządów rodnych.

Indywidualny wywiad

Przed przystąpieniem do specjalistycznych badań, lekarz musi przeprowadzić szczegółowy wywiad z obojgiem partnerów. Skupia się on na poznaniu sytuacji życiowej kobiety i mężczyzny, obejmując pytania o przebyte choroby dróg rodnych, ewentualne operacje w ich obrębie i zdiagnozowane dysfunkcje, częstotliwość stosunków seksualnych, regularność cyklu menstruacyjnego, tryb życia, dietę, nałogi, aktywność fizyczną czy stosowany dotąd rodzaj antykoncepcji. Ważne jest również ustalenie, czy któreś z partnerów starało się o dziecko w poprzednim związku. 

Pewne okoliczności są wyznacznikiem do wcześniejszego podjęcia badań. Rok starań to za długo w przypadku, gdy kobieta przekroczyła 35. rok życia lub ma nieregularne cykle menstruacyjne. Jeśli jedno z partnerów przeszło leczenie onkologiczne lub związane z chorobami narządów rozrodczych, jest to również wystarczający powód ku temu, aby diagnostykę płodności przeprowadzić dużo wcześniej. 


Rodzaje badań

Hormonalne – dotyczy w pierwszej kolejności kobiet. Sprawdza się w nich przede wszystkim poziom hormonów FSH i LH (folitropina i lutropina), a także poziom estradiolu, progesteronu, testosteronu, prolaktyny czy hormonów tarczycy. Czasami badania hormonalne musi przejść mężczyzna, jeśli stwierdzi się u niego nieprawidłowości po badania nasienia. 

Badanie nasienia – pozwala zweryfikować ruchliwość i liczbę plemników w spermie. 

Test PCT po stosunku (test Simmsa-Huhnera) – możliwe jest dzięki niemu sprawdzenie zdolności przenikania plemników przez śluz okołoowulacyjny. Test ocenia zarówno gęstość i jakość śluzu, jak i ruchliwość plemników. Wykonuje się go maksymalnie 12 godzin po odbytym stosunku seksualnym. 

Test na obecność przeciwciał przeciwplemnikowych – zaburzenia płodności mogą mieć bezpośredni związek z układem immunologicznym. Przeciwciała przeciwplemnikowe traktują plemniki jako intruzów i atakują je, doprowadzając do ich zniszczenia lub przynajmniej osłabienia. Mogą znajdować się bądź w śluzie lub krwi kobiety, bądź też w nasieniu mężczyzny. 

Badanie HSG (histerosalpingografia) – umożliwia ocenę drożności jajowodów, stan jamy macicy oraz błony śluzowej. Jest to badanie rentgenowskie, dzięki któremu lekarz dostaje obraz kształtu i budowy macicy oraz informacje o niedrożności jajowodów i o ewentualnych zmianach chorobowych, takich jak polipy czy guzy. 

Histerostopia – wziernikowanie macicy pozwalające precyzyjnie wykryć chorobowe zmiany w obrębie błony śluzowej. 

Badanie ultrasonograficzne – USG daje obraz wzrostu i wielkości pęcherzyka Graffa podczas dni płodnych. 

Obecnie coraz częściej słyszymy o akcjach zachęcających także do wykonywania badań profilaktycznych. Około 80% kobiet i jeszcze większa liczba mężczyzn bada swoją płodność wyłącznie, gdy zachodzi taka potrzeba, czyli właśnie podczas bezskutecznego starania się o dziecko. Tymczasem warto przebadać się profilaktycznie o wiele wcześniej, kiedy jeszcze nie planujemy potomstwa. Badaniom tego typu najlepiej poddać się już w drugiej dekadzie życia. 


Elżbieta Gwóźdź

Porada dnia

Domowe sposoby na wysypkę

Posmaruj zmienione miejsca cienką warstwą oliwy, żelem aloesowym lub naparem z rumianku. Ulgę przyniesie również kąpiel w ciepłej wodzie z dodatkiem płatków owsianych.

Polecane

Losowe

Najnowsze

Sanevita.pl | Wybierz zdrowie!